Radioodbiornik FIGARO

[Katalog]

 

  1. pokrętło do regulacji siły głosu oraz wyłącznik,
  2. pokrętło strojenia,
  3. przełącznik zakresów.
Odbiornik radiowy produkowany przez Zakłady Radiowe im. M. Kasprzaka w Warszawie. Superheterodyna przystosowana do odbioru stacji radiowych na falach długich, średnich i krótkich nadawanych w systemie z modulacją amplitudy (AM). Pod względem elektrycznym układ odbiornika jest podobny do radia Rozyna. Produkowane były również radia o nazwie Figaro N identyczne pod względem układu jak radia Rozyna N. Wersje z literą N to tzw. odbiorniki odkłócone nie iwle różniące się od wersji bez tej litery.

Lampy elektronowe

  1. ECH 81 - mieszacz i heterodyna,
  2. EBF 89 - wzmacniacz pośredniej częstotliwości i detektor,
  3. ECL 82 - wzmacniacz napięciowy oraz wzmacniacz mocy małej częstotliwości.

Źródła informacji

  1. J. Trusz, W. Trusz, Odbiorniki radiowe telewizyjne i magnetofony, I: opisy i dane techniczne, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, wydanie 2, Warszawa, 1974,
  2. J. Trusz, W. Trusz, Odbiorniki radiowe telewizyjne i magnetofony, II: schematy odbiorników radiowych, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, wydanie 2, Warszawa, 1974.

© 2000-2002 FonAr Sp. z o.o. e-mail: waw@fonar.com.pl