Radiola KONCERT

[Katalog]

  1. gramofon elektryczny
  2. pokrętło do regulacji barwy dźwięku
  3. pokrętło do regulacji siły głosu
  4. klawisz wyłącznika
  5. klawisz do włączania fal długich
  6. klawisz do włączania gramofonu
  7. klawisz do włączania fal średnich
  8. klawisz do włączania fal krótkich
  9. klawisz do włączania fal ultrakrótkich
  10. pokrętło strojenia fal AM
  11. pokrętło strojenia fal FM
  12. elektronowy wskaźnik dostrojenia
  1. głośnik
  2. antena ferrytowa
  3. gniazdko anteny zwykłej
  4. gniazdko ultrakrótkofalowe
  5. gniazdko uziemienia
  6. obwody pośredniej częstotliwości
  7. kondensator elektrolityczny
  8. transformator sieciowy
  9. bezpiecznik topikowy
  10. głośnik
Radiola produkowana przez Zakłady Radiowe "Diora" w latach 1960÷1961. W roku 1961 została zastąpiona przez radiolę "Sonata" różniącą się w zasadzie wyłącznie obudową. Superheterodyna przystosowana do odbioru stacji radiowych w systemie AM (siedem obwodów strojonych w torze AM) i systemie FM (dziewięć obwodów strojonych w torze FM) oraz do odtwarzania płyt gramofonowych. Odtwarzanie płyt jest możliwe dzięki wbudowaniu w skrzynkę radia gramofonu elektrycznego typ GE-56. Gramogon ten przystosowany jest do odtwarzania płyt szybkoobrotowych (78 obr/min) i wolnoobrotowych tzw. mikrorowkowych (45 obr/min i 33½ obr/min).
Pod względem układu elektrycznego odbiornik "Koncert" w zasadzie nie różni się również od radia "Calypso". Dotyczy to także zastosowanych transformatorów jak i układu linek napędu skali.

Podstawowe parametry

  1. Zasilanie odbiornika:
    Sieć prądu zmiennego o napięciu 127 i 220V. Do prostowania prądu zmiennego zastosowano prostownik selenowy typ SPS-5B-250-100 lub SPB-6B-250-100.
  2. Bezpieczniki:
    0,6A przy zasilaniu 127V,
    0,3A przy zasilaniu 220V.
  3. Pobór mocy:
    Moc czynna pobierana przez sam odbiornik, przy zasilaniu 200V wynosi około 50W, zaś pobierana przez odbiornik z pracującym gramofonem około 65W.
  4. Moc wyjściowa: 2VA przy zniekształceniach < 10%.
  5. Zakresy fal:
    U - zakres fal ultrakrótkich 3÷3,43m (100÷87,5MHz),
    K - zakres fal krótkich 16,8÷50,5m (17,9÷5,95MHz),
    Ś - zakres fal średnich 187÷572m (1605÷525kHz),
    D - zakres fal długich 1053÷2000m (285÷150kHz).
  6. Czułość odbiornika:
    Przy mocy wyjściowej równej 50mW:
    fale ultrakrótkie: 3÷5µV przy poziomie szumów 26dB,
    fale krótkie: 10÷20µV przy poziomie szumów 10dB,
    fale średnie: 15÷30µV przy poziomie szumów 10dB,
    fale długie: 15÷30µV przy poziomie szumów 10dB.
  7. Czułość z gniazd gramofonu: około 50mV (2W).
  8. Częstotliwości pośrednie:
    dla systemu FM - 10,7MHz,
    dla systemu AM - 465kHz.
  9. Selektywność:
    dla systemu AM - trzydziestokrotne osłabienie sygnału na częstotliwości 1MHz, przy odstrojeniu o ±9kHz.
    dla systemu FM dziesięciokrotne osłabienie sygnału przy odstrojeniu o 300kHz.
  10. Tłumienie sygnałów lustrzanych:
    na falach ultrakrótkich około 43dB,
    na falach krótkich około 14dB,
    na falach średnich około 40dB,
    na falach długich około 70dB.
  11. Szerokość pasma:
    dla systemu FM 100÷12000Hz,
    dla systemu AM 100÷3500Hz.
  12. Głośniki:
    Dwa głośniki magnetoelektryczne owalne, jeden o wymiarach 130x180mm i mocy 2W, drugi o wymiarach 145x95mm i mocy 1,5W.
  13. Oświetlenie skali: dwie żarówki 6,3V, 0,3A.
  14. Wymiary:
    Odbiornika: 555x305x385mm,
    opakowania: 620x380x415mm.
  15. Ciężar: około 15kG.
  16. Cena: 2600zł (oczywiście w latach, gdy odbiornik był produkowany)

Lampy elektronowe i diody germanowe

  1. ECC 85 - wzmacniacz w.cz., mieszacz i heterodyna w torze FM.
  2. ECH 81 - wzmacniacz p.cz. dla toru FM oraz mieszacz i heterodyna dla AM.
  3. EF 89 - ogranicznik w torze FM oraz wzmacniacz p.cz. w FM/AM.
  4. 2xDOG 58 - demodulator (w torze FM) w układzie niesymetrycznego detektora stosunkowego.
  5. DOG 55 - detektor w torze AM.
  6. EF 80 - wzmacniacz m.cz.
  7. EL 84 - wzmacniacz końcowy m.cz. (mocy).
  8. EM 80 - elektronowy wskaźnik dostrojenia.

Schematy

  1. Koncert (schemat) (286KB), Radioamator 12/1960

Źródła informacji

  1. Radioamator 12/1960,
  2. W. Trusz, Poznaj odbiorniki radiowe, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa, 1962,
  3. J. Trusz, W. Trusz, Odbiorniki radiowe telewizyjne i magnetofony, I: opisy i dane techniczne, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, wydanie 2, Warszawa, 1974,
  4. J. Trusz, W. Trusz, Odbiorniki radiowe telewizyjne i magnetofony, II: schematy odbiorników radiowych, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, wydanie 2, Warszawa, 1974.

© 2000-2002 FonAr Sp. z o.o. e-mail: waw@fonar.com.pl