Radioodbiornik ROZYNA 2

[Katalog]

 

  1. pokrętło do regulacji siły głosu oraz wyłącznik,
  2. regulacja barwy dźwięku,
  3. elektronowy wskaźnik dostrojenia,
  4. pokrętło strojenia,
  5. przełącznik zakresów fal.

Odbiornik radiowy produkowany przez Zakłady Radiowe im. M. Kasprzaka w Warszawie. Superheterodyna przystosowana do odbioru stacji radiowych na falach długich, średnich i krótkich nadawanych w systemie z modulacją amplitudy (AM). Produkowana była również wersja tzw. odkłócona pod nazwą Rozyna N identyczna jak radio Figaro N, które nie różniło się zbytnio od układu odbiornika Figaro.

Lampy elektronowe

  1. ECH 81 - mieszacz i heterodyna,
  2. EBF 89 - wzmacniacz pośredniej częstotliwości i detektor,
  3. ECL 82 - wzmacniacz małej częstotliwości oraz wzmacniacz końcowy,
  4. EM 80 - elektronowy wskaźnik dostrojenia.

Źródła informacji

  1. J. Trusz, W. Trusz, Odbiorniki radiowe telewizyjne i magnetofony, I: opisy i dane techniczne, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, wydanie 2, Warszawa, 1974,
  2. J. Trusz, W. Trusz, Odbiorniki radiowe telewizyjne i magnetofony, II: schematy odbiorników radiowych, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, wydanie 2, Warszawa, 1974.

© 2000-2002 FonAr Sp. z o.o. e-mail: waw@fonar.com.pl